Prut, prut

Nie tykaj gówna, bo smród zostaje na palcach i w głowie.

Potem już nie wiesz, czy się śmiejesz, czy tylko głupio chichoczesz,

żeby nie przyznać, że ktoś właśnie robi z ciebie idiotę.

To ciągłe balansowanie między podśmiechujkami a w chuja waleniem, stan zawieszenia, w którym wszystko jest niby żartem, ale posmród ma wredny.