Przebiśniegi .chodź lato trwa…
Pod całunem zeszłorocznego milczenia-tam, gdzie ziemia dotyka najgłębszych ran,pęka lodowa skorupa przyzwyczajenia rodzi się cichy, samotny plan.
To nie jest zwykłe nadejście wiosny to powolny, bolesny, wewnętrzny świt.
Gdy wszystko wokół wciąż jeszcze śpi,przebiśnieg rzeźbi w mrozie swój własny mit.
Lęk przemija skoro świt.
Jak lato już które mija w moim sercu wciąż zima i ty
Komentarze (19)
Poplatane,ale w tym tkwi tajemnica enigmy ;)
Aeliora, miałaś na myśli poplątane, tak?
Hej! W ogóle -:)
Notopech POPLĄTANE
Notopech Dzien dobry w ten deszczowy poranek
przejdziemy się wspólnie po procesie tego tworzywa, zaczynając od:
"Pod całunem zeszłorocznego milczenia,tam, " — jejku... bez ogona między słowami: "milczenia" "tam"
Musisz stać się Feniksem herosem odnowy.
Yes you will yes you can.
Przyzwyczjeniai i zlało się z przyzwyczajenia.
Czy tak istotne było to „i”
Czy już nie macie poprostu do czego się przyczepić?’dzieki za kom..
Aeliora, pisząc na temat, czyli zaczynając od tego: "Pod całunem zeszłorocznego milczenia,tam, " — jejku... bez ogona między słowami: "milczenia" "tam" zobaczyłem coś w połączeniu tych słów (milczenia tam — bez przecinka)
Dlatego podzieliłem się wrażeniem. Wiersz (całość) jest, zresztą Twój. Po prostu uważam, że po wykluciu się, z czasem zacznie ewoluować.
(*****)
Pozdro.
Notopech ok dziękuję za uwagę .
Jaki myślisz bez tego „tam „ będzie lepiej?
...
świat
nie zatrzymuje się
gdy pogoda nie ta
kwitnie
płynie z czasem
...
Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia
Dziekuje Tobie również Miłego Dnia
Całkiem dobrze się czyta, tylko ostatni wers niepotrzebnie bezpośrednio dotyka.
Dziękuję ,właśnie niedokonca byłam go pewna ,ale już niech zostanie
Chodź się bawić: https://www.opowi.pl/forum/alfabetony-i-inne-durne-pomysly-w1983/
Piękny...
Prześliczne... ❤️
Dziękuję bardzo 🫶
całuny, rany, lodowe skorupy, i co tam jeszcze ....
piękne, dziewiętnastowieczne liryczne opisanie miłości w tym lub innym stadium kwitnienia bądź rozkładu
tak nas wychowały pryszczate polonistki i poloniści zgarbiali pod ciężarem
w takiej kulturze frazeologicznych związków i preparatu słowa
błyszczy grażdaninka poetka rzeczy przeszłych
i wielu się podoba
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania