.Autor: rubioCzytano 404 razyData dodania: 06.03.2018
Średnia ocena: 5.0 Głosów: 3
Zaloguj się, aby ocenić15
„Bardzo się boję słuchać ptaków. One nie potrafią kłamać.” Piszesz nie bardzo w moich klimatach, ale ten kawałek, który przytoczyłem, genialnie wspaniały.
Jeśli klimat ogólny nie podchodzi, a i tak da się wyciągnąć fragmenty, o których piszesz, że "genialnie wspaniałe", to to jest dopiero komplement. Dzięki wielkie.
Mocno czuje ten wiersz. Jest piekny.
a tytułu by nie było bez Rimbauda ;)
rubio, miło znać, wiedzieć, domyślać się lepiej. Nadrabiam w Tobie zaległości, czytam.
i włosy miałem nawet pod kolor i serce pod pulsację To mi się podoba. Jak z Sosnowskiego. Chyba tylko nieliczne zdania wyjme sobie z Ciebie. Bardzo się boję słuchać ptaków. One nie potrafią kłamać To bardzo mi się podoba.
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania
Komentarze (6)
„Bardzo się boję
słuchać ptaków.
One nie potrafią kłamać.”
Piszesz nie bardzo w moich klimatach, ale ten kawałek, który przytoczyłem, genialnie wspaniały.
Jeśli klimat ogólny nie podchodzi, a i tak da się wyciągnąć fragmenty, o których piszesz, że "genialnie wspaniałe", to to jest dopiero komplement. Dzięki wielkie.
Mocno czuje ten wiersz. Jest piekny.
a tytułu by nie było bez Rimbauda ;)
rubio, miło znać, wiedzieć, domyślać się lepiej. Nadrabiam w Tobie zaległości, czytam.
i włosy miałem nawet pod kolor i serce pod pulsację
To mi się podoba. Jak z Sosnowskiego. Chyba tylko nieliczne zdania wyjme sobie z Ciebie.
Bardzo się boję
słuchać ptaków.
One nie potrafią kłamać
To bardzo mi się podoba.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania