przed miłością się nie klęka

nie nachylę się do miłości

przyjdzie sama

kiedy ostatni pociąg zniknie za zakrętem

usłyszę tylko przeciągły gwizd

jak poranną piosenkę przy prysznicu

razem z psem

ze spaceru przyprowadzę

nową parę butów

którą wchłonie kręty przedpokój

nie uklęknę

dumna jak mosiężny posąg

kiedy spojrzeniem napiszesz

tych parę najważniejszych

wersów

zamiast mnie mrugnie

odbicie w lustrze

kiedy poprawię włosy

nie chciałam

aby w przeciągu

wiatr tańczył w firankach

ale otworzę okno szerzej