przejażdżka

pojedźmy razem pachnącym tramwajem

gdzie szyby stają się bardziej niebieskie

od błękitnych oczekiwań

uśmiechy przeglądają się w szkle

w nadziei że ujrzą w nim lepsze życie

ten tramwaj jest gęsty od słodkich westchnień

otulają twarze

przemarznięte od lodowatych spojrzeń

ogrzewają niepokój

jeśli wsiądziesz ciężko będzie wysiąść

na każdym metrze pęk tulipanów

oszołomi zapachem skurczone nozdrza

pomilczmy trochę

zanim na ostatnim schodku

niebo wyleje nam kubeł szarości

na rodzącą się błogość