przemiana
wbiłam sobie ciebie
jak drzazgę
pod skórę
kiedy wybijałam
z głowy
było bezboleśnie
krew poplamiła
serce
nie było lekarza
aby zatamować
myśli
płynęły czerwonym
strumieniem
szarpane
krwawiły długo
skóra pulsowała
napięta
zanim wypłyniesz
krew zmieni się w wodę
wiele razy
mokre oczy
jak głęboka studnia
bez dna
Komentarze (1)
natłok myśli i krwawiące sarce w nieutulonym żalu
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania