Przemijam
Widzę lustro a w lustrze ja
Gdzieś w oddali odchodzę w niepamięć
Na pożegnanie wiatr mi na lirze gra
Tylko on pamiętał kim byłam
...Jestem
Wszyscy których znałam już dawno odeszli
Niespecjalnie tak jakoś przypadkiem
Nie mogę powiedzieć że byli zamierzchli
Tylko, że nadszedł ich czas
...Chyba
Teraz zostanie tylko moje odbicie
Nawet w pamięci ludzi nie zostawię śladu
Wciąż zapominałam jak bolesne jest życie
Najpierw daje potem odbiera
...Każdemu
Komentarze (11)
Nie znam sie na wierszach, ale tekst bardzo mi sie spodobal. Co do poprawnosci nie moge sie wypowiedziec. Zostawiam 5.
Cześć wiersz jest fajny a zaraz spoko i co moge powiedzieć, tylko jedno daje ci 5 ;-)
I zapraszam na 2 cz w szkole jak w spowiedzi
Niby wszystko jest, wiem co chcesz przekazać, ale mam jakiś niedosyt, czegoś mi tu brakuje. Daje 5... na kredyt.
Dzięki za opinie i ocki, violet czujesz niedosyt? Dobra pomyśle jeszcze nad tym ale śmiem wątpić czy zdołałm tu coś jeszcze dołożyć aby to kształt zachowało
Mam jakieś wrażenie że stać Cię w tym wierszu na więcej i tego od Ciebie oczekuję. :) pozdrawiam.
Myślałam, że tylko mi lustro kojarzy się z przemijaniem i śmiercią. Znalazłam cząstkę siebie w tym wierszu.
Odbicie w lustrze jest jak chwila, jakieś wspomnienie, cień nas; gdy odchodzimy, znika. Miło mi czytać że tak go odbierasz Adelo.
Końcówka ma całkowitą rację :) Życie daję i zabiera ciągle z naszym umysłem i emocjami zadziera :) Ale nie oszukujmy się bez tego nie było by zabawy, albo ciągła radość albo ciągłe obawy :) Za wiersz daję pięć i zwiększam do pisania chęć :)
Piękny, wzruszający i zatrzymujący na chwile czas :)
Thx :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania