Przemijanie

Zaskoczyło mnie przemijanie,

Niestety wiem, że tak już zostanie.

Może być nawet czasami gorzej,

Zdaję się na łaskę Opatrzności Bożej.

Poddać się jednak nie zamierzam,

Bo teraz czuję, ile zmarnowałem lat

Na narzekanie, błahe problemy

I zaszywanie na nich subtelnych łat.

Bo czym naprawdę jest przemijanie?

Czym się objawia ten dziwny stan?

Czy to patrzenie tępo na ścianę,

Czy może natłok fizjologicznych zmian?

Myślę, że to powoli mnie dotyka,

Czai się w mroku bezczelny czas,

Który chce zmienić mnie z młodzieniaszka

W szary i zesztywniały stagnacji głaz.

Wiem, bywam czasami nieobecny,

To prawda, że zapominam słowa.

Ale czy to wystarczający powód,

Żeby się w czeluściach

Samotności chować?