PRZEPIĘKNIE

PRZEPIĘKNIE

Przepiękny nasz wszystek...

tlące się ostatki bezkresnych łąk,

spiętrzone granie miejskich budynków,

żyłki cieniutkich autostrad.

Na łące kosić trawę,

w mieście wdychać...

wsysać tę samą prostotę stworzenia.

Autostradą jechać...

...wprost do metafor

tlących się,

spiętrzonych,

żywych.

I wszystek znów tak przepiękny,

i wszystek na powrót żywy.

Przepięknie, ot, przepięknie.