Przestrzeń której nie potrafię nazwać /autor/

Przestrzeń której nie potrafię nazwać

Sen rozproszył

poranny niepokój ciszy

świeżej kropli krwi

mijamy wyblakłe domy, jałowe pola

unoszące pomruki odległego miasta

położony na grzbiecie

zrzuca zakrzepłą krew podbrzusza

myśl odbija się od ścian

uniesiony twój wzrok

dobiega głębi wewnętrznej ciszy

łagodnością oplata spokój

przywołując przestrzeń naszej obecności

dla niej nieskończone tło

rozrzuciło gwiazdy nad granatem gór

wzniosło figury rozświetlonych domów

nasyciło mrokiem zieleń drzew

przestrzeń której nie potrafię nazwać

dała życie obrazom

bliskości

zanurzonej w kruchości życia

aromat wyśnionej kawy

nasyca twoje włosy

miękkie w dotyku

łagodność dłoni

napełnia snem

w sen obraca myśli

Piotr Sobański