Przez Pryzmat

W starej kamienicy dunder świszczy

przy listwie podłogowej bździągwa szlocha

nikt nie wie co to znaczy

każdy myśli, to rzecz święta.

Figury proste i retoryczne

nakręcają siły awanturnicze

teksty bełkoczą, cham wdziera się na salony.

To czas tworzy sztukę, on rezonuje ze mną.

Antycypuję w metafory kulturowe

trzeba bronić treści głównych

inaczej rozsypią się w drobiazgi

na cząsteczki czyste

i te wykoślawione.

Stereotypy >< abstrakcja

orientacja >< komizm

dwuznaczność >< aktualizacja

wiadomości gazetowe

moje horrendum.

Poezja sama wybierze

co jest archetypalne.