przez życie
w rozmytym odbiciu zbłąkanych spojrzeń
szukam uśmiechu
dotykam twarzy
upewniam się
czy strata była prawdziwa
przed nami droga rozpływa się w kroplach
przepita deszczem szyba traci swą rolę
tkwimy w labiryncie
bez mapy
otoczeni mrokiem niezrozumiałych myśli
kierunek jazdy wyznacza róża
ścięta kosą przy samej ziemi
do obrony ma już tylko kolce
płatki opadły w niepamięć
Komentarze (10)
Nabiera mocy po połowie, kojarzy mi się z jedną fotą, którą dzisiaj (wczoraj chyba) niektórzy komentowali, ale te róże jeszcze miały płatki.
Mam do tego zdjęcie, wrzucę na teksturę.
coś ma
3 piątki i 3 jedynki
bez ''zbłąkanych'', bez ''szyba'', bez ''niezrozumiałych myśli'', bez ''samej''
może ''reszta opadła w niepamięć''?
Dobrze, że autor nie pochlastał zgodnie z powyższą sugestią
Czytanie niektórych tekstów literatury pięknej jest podobne do oglądania odpowiednich obrazów artystycznych: przenosi w inną lepszą rzeczywistość, a także wywołuje nostalgię.
Miło, że podzieliłeś się swoimi odczuciami. Jeśli mój tekst daje takie wrażenia, to bardzo się z tego powodu cieszę.
Osłuchać można interpretacji, że muzycznie: https://t3kstura.eu/index/Profiles/muza/pokaz_audio.php?id_muz=2342
:D
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania