Przyjaźń

Piękna była, jak kwiat róży,

mocna zaś jak stal.

Większa od całego świata, choć ten, też jest duży,

Teraz, został po niej tylko żal...

 

Miała być dyskretna, niczym polny mak,

Śmieszne przysięgi sobie wymyślały.

Aż nagle coś pękło, wszystko trafił szlag,

Stopniowo się od siebie oddalały.

 

Ta świadomość, ściskająca gardło,

gdy już wiesz, że koniec jest blisko.

Twoje życie z czegoś, nagle Cię okradło...

Za powrót tamtej przyjaźni, oddałabym wszystko.

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 2

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (10)

  • Niemampojecia96 28.08.2016
    Ten wiersz idealnie opisuje moja obecna sytuację, wchodzi mi w myśli, jest piękny
  • Sierra 28.08.2016
    Współczuję ^^
  • 60secondsToDie 28.08.2016
    "Twoje życie z czegoś, nagle Cię okradło..." - widzę tu siebie w tym wersie, aż za nadto.
  • Sierra 28.08.2016
    A no, tak już w życiu bywa. Współczuję
  • Julsia 28.08.2016
    Spodobał mi się ten wiersz, 5 :)
  • Sierra 28.08.2016
    Cieszę się :)
  • korekta 28.08.2016
    Zaciekawił mnie twój wiersz, a więc postanowiłam coś dopisać.
    Nie wiem czy jest trafnym, ale co tam:-)

    Przyjaźń nie jest jedności monolitem
    Ulega większej sile - potędze miłości
    Choć każda może zostać faworytem
    Poległymi się stają wobec zazdrości

    Pozdrawiam:-))
  • Sierra 28.08.2016
    Bardzo ładnie :) Dziękuję, również pozdrawiam ;)
  • Mist 28.08.2016
    W tym wierszu kryje się wiele prawd. Moja też z przed lat, niestety...piękny.
  • Sierra 28.08.2016
    Współczuję :( dzięki za komentarz

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania