Przyjaźń
Piękna była, jak kwiat róży,
mocna zaś jak stal.
Większa od całego świata, choć ten, też jest duży,
Teraz, został po niej tylko żal...
Miała być dyskretna, niczym polny mak,
Śmieszne przysięgi sobie wymyślały.
Aż nagle coś pękło, wszystko trafił szlag,
Stopniowo się od siebie oddalały.
Ta świadomość, ściskająca gardło,
gdy już wiesz, że koniec jest blisko.
Twoje życie z czegoś, nagle Cię okradło...
Za powrót tamtej przyjaźni, oddałabym wszystko.
Komentarze (10)
Ten wiersz idealnie opisuje moja obecna sytuację, wchodzi mi w myśli, jest piękny
Współczuję ^^
"Twoje życie z czegoś, nagle Cię okradło..." - widzę tu siebie w tym wersie, aż za nadto.
A no, tak już w życiu bywa. Współczuję
Spodobał mi się ten wiersz, 5 :)
Cieszę się :)
Zaciekawił mnie twój wiersz, a więc postanowiłam coś dopisać.
Nie wiem czy jest trafnym, ale co tam:-)
Przyjaźń nie jest jedności monolitem
Ulega większej sile - potędze miłości
Choć każda może zostać faworytem
Poległymi się stają wobec zazdrości
Pozdrawiam:-))
Bardzo ładnie :) Dziękuję, również pozdrawiam ;)
W tym wierszu kryje się wiele prawd. Moja też z przed lat, niestety...piękny.
Współczuję :( dzięki za komentarz
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania