Przyjaźń nie tonie

Piękno naszego kraju sprawia że serce promienieje szczególnie zima gdy tak mroźno na dworze . Niesamowite są zamarznięte jeziora drzewa okryte szronem.

Myślę że jedynym co może wywoływać większą radość w sercu człowieka jest historia prawdziwej przyjaźni

Aurelia i Nikola znały się od szestanego roku życia .Ich przyjaźń rozkwitała każdego dnia i każdego spędzonego razem roku oraz kolejnych przygód.

Teraz przyjaciółki mają po 24 lata ich życie układa się dobrze.Bardzo często się spotykają rozmawiają o chłopakach pracy także tematów nie brak.

Pewnego dnia umówiły się na lodowisko

Wzięły swoje najlepsze łyżwy oraz ubrały bransoletki przyjazni.

Jeździły bardzo długo wykonując różne figury i świetnie się przy tym bawiąc nie zauważyły kiedy ostani promień słońca schował się za widnokręgiem .

Nagle lód się załamał Aurelia wpadła do wody.

Nikola zaczęła panikować i krzyczeć;

Pomocy" pomocy".

Wzieła długi kij i starając się wyciągnąć sama poślizgnęła się i wpadła do wody .

Teraz obie próbowały się wydostać ostatnimi okruchami sił ,

o statnimi odechem walczyły o przetrwanie w lodowatej wodzie.

Nikola zanurzyła się jeszcze niżej i wypchnęła Aurelie do na lód sama później wczołgała się po jej nodze złapała oddech i zaczęła reanimować przyjaciółke

Żyj Żyj ! Krzyczała

Aurelia oceniła się taka radość

Gdy emocje opadły dziewczyny zdały sobie sprawę że są same na ciemnym lodowisku czołagly się do brzegu .

Szły ciemnym lasem a jedyne co miały to

Siebie notatki w placaku i 10 km do przejcia.

Były wykończone postanowiły przenocować w lesie przy ognisku

Rozpaliły ogień i położyły się na ziemię

Nagle Nikole złapał bardzo silny kaszel nie mogła wytrzymać.

Aurelia bez wachnia wziela je na swoje plecy i biegła w stronę cywilizacji

Po przebiegniecu parę kilometrów znalazła opuszczoną chatę tam położyła przyciólke okryła kocem i ściskała ja mocna za rękę.

Gdy wzeszło słońce Aurelia dalej niosą nikola na swoich plecach

Do miasta było już nie daleko

Jeszcze tylko parę kroków- powiedziała

Była dziesiąta rano kiedy zmarznie brudne i słabe kobiety dotarły do swoich domów

Jest to historia przyjaźni i poświęcenia