przyklejenie brzegowe

I

po zmroku żądlą wyrojone na Kentem lotniska

jutrzejsze słońce zaczyna parzyć

do uśpienia niewydolne myśli

i nietaktowne tykania zegara

aż ubędzie dostępu do morza między nami

II

na wprost drzwi

z deszczu i chłodu otrząsał się tamaryszek

podwórkowiec

wyczekiwała brzemienna puchatość drapieżna

łaska przeszła przez segment ogrodzenia

księżyc szperał za ostatnim pacierzem

rzucając okiennym kolimatorem na wskroś

życie przez dwie ścianki snów

na naburchaną poduszkę