Przypisani

Patrzę na roślinę od wieków w tej samej donicy

Na jej daremne wysiłki do przekroczenia granicy

Patrzę na dekoracje, ciągle w te same miejsca jakby wrośnięte

Przesuwane tylko po to, by kurze zetrzeć

Obserwuję tych samych ludzi w tych samych miejscach

Wciąż te same szczegóły w postarzałych wnękach

Co rok na rodzinnych spotkaniach te same frazesy

To samo udawanie, że wszystko nas tak cieszy

Przypisani do jednego miejsca na tym świecie

Chcąc nie chcąc, na przekór sobie wciąż wracamy na stare śmiecie

Tak samo ja - wciąż odchodzę i wracam do niego

Nie mogąc zmusić serca, by pokochało kogoś innego