przystosowani do życia w szaleństwie

głupiec nie wie że jest głupcem

to świat wokół niedomaga

z perspektywy raczej krótkiej

chce oglądać swój bałagan

taki rozum na śniadanie

zjada popijając kawą

ważne rzeczy jego pamięć

też przyswaja chociaż słabo

głupca prawdą nie nawrócisz

choćby spalił cię ze wstydu

swoje bajki cicho nuci

gdzieś na łamach tabloidów

pośród mądrych najmądrzejszy

łaskaw życie nam wyłuszczyć

znawca filmów książek wierszy

ewenement cudotwórczy

głupiec nie wie że jest głupcem

nosi w sobie piętno świata

gdyby się potrafił uprzeć

pewnie by wysoko latał

patrząc z góry na niegodnych

piedestału swej głupoty

której się nie może pozbyć

przecież nawet nie wie o tym

że jest głupcem to normalne

nawet kiedy skończy na dnie

dożywotnio dzierży karnet

na najświętszą gówno prawdę