Przytul – Antoni Grycuk
Moje życie jest bez sensu,
tylko podciąć sobie żyły
albo wydrzeć kawał mięsa
i zakończyć czas niemiły.
Lecz za oknem, tuż przede mną
stoi piękna nieznajoma,
huk, że zimno, huk, że ciemno,
zaraz będzie obczajona.
Bo twe bary tak mnie kręcą,
są przepiękne jak Pudziana.
Przytul mnie, no nie bądź jędzą,
ściśnij mocno jak pawiana.
Komentarze (21)
berkas
A może to Jacom JacaM? Hmm...:)
Bogumił.
Hahhahaha, śmieszne :)
nie mam pojęcia kto, ale świetny wierszyk :)
Tylko jaki jest związek pomiędzy ściskaniem mocno, a ściskaniem pawiana?
Ktoś tu ściskał pawiana i wie?
Ale mówi się - świrować pawiana, czyli ostatni wers można zmienić - no nie świruj już pawiana ?
Najlepszy pawian. To może być Bogumił.
Hmmmm spoko wiersz.
Stawiam na Bogumiła ?
Hmm... ? Ja też na Idriego:)
Hmm... ? Ja też na Idriego:)
Jak to dobrze, że nie mam drugiego konta:)
Dlaczego dobrze?
Nie, to Ozar ;) hihihi - żart :)
Bogumił?
Ha!
Ciesze się, że nikt mnie nie odgadł, ale chyba ubolewam, że tak się upodobniłem ;)
To żeś się ukrył? drugi kameleon jak berkas
No, no, Antoni, wyprowadziłeś wszystkich w pole ?
Łooooo
No→Faktycznie→Łoooo:)→Antoniuszu→A ti ti ti→zmyłkowcu jeden:)
O co chodzi z tym pawianem?
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania