Nuria↔Co tu rzec. Wiersz ładnie płynie łódkami słów, ale wymowa... tak trochę jak "wodospad".
No ale, trza wierzyć, że istnieje kraina... gdzie wodospad... spad aw stronę nieba:)
Takie pierwsze skojarzenie me:)↔Pozdrawiam:)↔%
Smutno coś u Cię. Tak, serce kobiety jest jak wodospad, ale czasem jak rzeka przedzierająca się przez podziemne skały.
Wiersz do przemyśleń.
Pozdrawiam:)
Komentarze (9)
Nuria↔Co tu rzec. Wiersz ładnie płynie łódkami słów, ale wymowa... tak trochę jak "wodospad".
No ale, trza wierzyć, że istnieje kraina... gdzie wodospad... spad aw stronę nieba:)
Takie pierwsze skojarzenie me:)↔Pozdrawiam:)↔%
spada w*
..........zawsze trzeba w coś wierzyć, nawet w wodospad, który siłą grzmotu wali w kierunku nieba :)
:-)
:)
Smutno coś u Cię. Tak, serce kobiety jest jak wodospad, ale czasem jak rzeka przedzierająca się przez podziemne skały.
Wiersz do przemyśleń.
Pozdrawiam:)
Wiesz, przedzieraniem się przez szczeliny i wodospad się zmęczy :)
Pozdrawiam :)
Piękny wiersz! Pozdrawiam 5
Ja Ciebie Marku również pozdrawiam:)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania