Przyziemne

Odwieczny żar, ale gdzie — we mnie?

Odwieczne pragnienie bycia,

ale gdzie — tutaj?

Odwieczne?

Wolę przyziemne?

Nie spłonę jak Ikar.

Bardziej jak ten malarz

uchwycę jego lot.

Przyziemne pragnienie głodu

wystarczy mi to.

Troszczę się o ciało

by było na lata.

Patrzę na promienie z rozkoszą

jak dojrzewający owoc.

Dłoń znów przechyla gorącą kawę.

Ciebie całuję na dobranoc.

Wszystko co mam jest tutaj.

Wystarczy mi to?