Pustka
Pustka w mojej głowie
Pustka w sercu moim
Dotyk twojej dłoni
Delikatnej, na mej
Zbyt dla Ciebie potężnej
Wiatr w Twoich włosach
Wiatr pełen nienawiści
Otula twe lekkie serce
Wzburzone w nicości,
Lecz pełne wrogości
Ja w twoich oczach
Ja znienawidzony
Odchodzę od Ciebie
I przepraszam
Za winy niepopełnione
Komentarze (10)
5 daję
Za winy niepopełnione nie winno się przepraszać, a stanąć twarzą w twarz z wyzwaniem i po raz kolejny rzucić rękawicę życiu. Ciężko mi się wypowiedzieć, co do jakiejś oceny wiersza. Myślę, że potencjał tkwi w Tobie :)
Zastanów się nad tym jakie bywają kobiety, a jacy mężczyźni, tu odnajdziesz klucz "win niepopełnionych"
Mnie się podoba i to fakt faceci różnią się jednak od kobiet :)
"Delikatnej, na mej" - zbędny przecinek
Ciężka sytuacja. Prawdopodobnie wybranka podmiotu w jakimś momencie straciła do niego zaufanie i przypisała mu niesłusznie czyny, których nie popełnił. Nienawidzi go za to, w co święcie wierzy, a podmiot odchodzi, chcąc jej szczęścia. Tak ja to widzę. Smutna sytuacja, która pokazuje, że bez zaufania jako fundamentu nie zbuduje się już niczego. Ode mnie 5 :)
Ach te kobiety... 5 zasłużone
Dzięki :)
Wiersz ma w sobie coś ciekawego, coś dzięki czemu doczytałam go do końca. Jest w nim dużo emocji - dużo miłości i odrzucenia, choć tego drugiego jest nieco więcej. Dobrze, że nie zastosowałeś znaków interpunkcyjnych na końcu wersów, dzięki temu można dowolnie interpretować samą treść. Zostawiam 5 i w wolnej chwili zapraszam do mnie ;))
Dziękuję :)
Gdybym taki wiersz dostała to bym odpuściła za winy niepopełnione! :'D
Przepiękny wiersz, słowa nie są wymuszane, co bardzo cenię. Leci 5!
PS. Zapraszam do mnie ;)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania