pustka
łany zboża
zmokłe od łez
samotności
uginają się
pod jej ciężarem
wiatr cichy
próbuje swych sił
porusza struny
rozpaczy
ja stoję obok
miłości...
łany zboża
zmokłe od łez
samotności
uginają się
pod jej ciężarem
wiatr cichy
próbuje swych sił
porusza struny
rozpaczy
ja stoję obok
miłości...
Komentarze (4)
Pustka, w której stoi się obok miłości. Podoba mi się, 5 :)
Smutno...
Dobrze uchwycony smutek, który mieści w sobie samotność i brak miłości. Temat niestety bardzo mi bliski...
I w krainie zboża przyglądasz się jej kochaniu.
5 :).
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania