Pustka

Słyszę ciszę, która wypełnia dom,

Jak kiedyś echo Twoich kroków.

Mijam schody, zza których widziałam Twój cień.

Teraz jest pusto.

Troska i miłość, którą czułam, choć milczałeś, rozbrzmiewa jeszcze bardziej.

Czas mija, ale pustka nie znika,

Moje serce wciąż szuka Twojego głosu, światła, którym mnie obdarowałeś.

Razem z Tobą zgasł płomień, tak mocno mnie ogrzewający,

Razem z nim światło oświetlające drogę.

Twoja miłość wciąż mnie prowadzi,

Niech prowadzi mnie do końca.

Nie chcę się zgubić.