qui pro quo

ścieżki wiążą supły

do rytmu

zanim urodzi się melodia

zaginą wszystkie struny

klaszcz w dłonie kochanie

długie łodzie niosą ogień

przez przeszłe lata donikąd

zbyt martwi by pragnąć

zostawimy wyścigi szczurów

i ambicje malarzy

w nadpalonym przedsionku