raj zwany rzeczywistością

bajkowa sielanka

usłana promykami słonka

i gęstej zieleninki

tuż obok radioaktywnego wysypiska śmieci

kropi letni deszczyk

cieplutki drobniutki

odżywia roślinki

trującymi związkami siarki

wzeszła kolorowa tęcza

mieni się barwami

tysiąca odcieni

przykrywa ją kłąb paskudnego dymu

po nieboskłonie

niczym puszysta kuleczka

szybuje malutki ptaszek

już go pochwycił bezlitosny jastrząb

rośnie sobie muchomorek

czerwoniutki kapelusik

z bielutkimi kropeczkami

kopnął go dla rozrywki narcystyczny przechodzień

dojrzało jabłuszko na jabłoni

soczyste zieloniutkie

spadło na ziemię

tuż obok gnijącego kolegi

na drzewku

pszczele gniazdko

zbierają miodek robotnice

już lecą po niego bezlitosne szerszenie

przebiega zajączek

słodziutki mikrusi

o mięciutkich uszkach

zerwała się zza krzaka z pazurami łasica

biegnie przez raj

niebiańska wręcz istota

o cudownym zapachu

bo przecież świnie się nie pocą

przybiegł chłopaczyna do niewiasty młodej

z dzbanuszkiem malin

dorodnych różowiutkich

spoliczkowała go i zadeptała owoce

jakby cię tu nazwać

mój drogi wyimaginowany świecie

już wiem może

życie