Później jest. Po prostu (nie)zwyczajnie. Plecak doświadczeń nabiera drastycznie na wadze. Ważne, aby nie... Pomimo wszystko nie stracić siebie. Tego Ci życzę :-)
Świetny wiersz. Strasznie podoba mi się to zestawienie zranienia z wmawianiem sobie, że bycie samotnym czyni nas piękniejszymi, że przeszłe uczucia już nic nie znaczą, że jesteśmy silniejsi o jedno doświadczenie. Ostatnie zdanie jest taką wisienką na torcie, to chyba mój ulubiony wiersz u Ciebie. Zostawiam 5 :)
Wstawiasz rzadko, ale jak już to uczynisz, dajesz nam poezję. Wróciłem do WSZYSTKICH twoich tekstów, delektowalem się, po prostu. Mało Cię na portalu, ale dużo Cię pomiędzy słowami i w słowach Twoich wierszy. Okazuje się, że pięknie robisz zdjęcia. Tak, widziałem właśnie foto blog. Jakie to piękne szczyty i pasma górskie? Odpowiedź pozostaw, proszę, pod którymś z moich ostatnich tekstów (trzy ostatnie Cię zainteresują, mam nadzieję:).
Komentarze (25)
Juz - już. Ładny wiersz :) 5
Rzeczywiście, dziękuję :)
Gdyby nie ten mały mięsień uwięziony w klatce z żeber...
Niby taka mała rzecz, a (niestety) tyle o nią hałasu...
Ciekawie to zobrazowałaś. Bardzo piękny wiersz i ten ukryty żal... Zostawiam 5 :)
Cieszę się, że się spodobało, dziękuję :)
Bardzo ładny wiersz :-) naprawdę mi się podoba :-D 5
Dziękuję ;)
Konkretny i mocny wiersz, zdolniacho. Podoba mi się bardzo, bardzo! 5 :D
Dziękuję, Ren! Zajrzę do Ciebie wieczorem :)
marcepanowypotwor, nie ma sprawy!
Ojej, zapraszam :D
ależ bym chciała, żeby i mi się tak udało wypluć miłość... :) przepiękny wiersz, jak zwykle
Bardzo boli, ale podobno później ma być lepiej, właśnie na to czekam ;)
Jestem pod wrażeniem. Pod dużym wrażeniem. Bardzo dużym. Świetny tekst!
Dziękuję :)
Później jest. Po prostu (nie)zwyczajnie. Plecak doświadczeń nabiera drastycznie na wadze. Ważne, aby nie... Pomimo wszystko nie stracić siebie. Tego Ci życzę :-)
Bardzo dziękuję :)
"poranna higiena" – 5
mój prywatny tytuł :)
Neurotyk, musisz mieć mocne nerwy, gdybym miała codziennie umierać, to nie wiem jak bym to przeżyła...
Dziękuję.
Naprawdę ciekawy wiersz. Nie mam do tego głowy, sama nie potrafię zabrać się za poezję, aczkolwiek mnie się podoba. ;)
Dziękuję :)
Świetny wiersz. Strasznie podoba mi się to zestawienie zranienia z wmawianiem sobie, że bycie samotnym czyni nas piękniejszymi, że przeszłe uczucia już nic nie znaczą, że jesteśmy silniejsi o jedno doświadczenie. Ostatnie zdanie jest taką wisienką na torcie, to chyba mój ulubiony wiersz u Ciebie. Zostawiam 5 :)
Dziękuję, piękna interpretacja :)
Wstawiasz rzadko, ale jak już to uczynisz, dajesz nam poezję. Wróciłem do WSZYSTKICH twoich tekstów, delektowalem się, po prostu. Mało Cię na portalu, ale dużo Cię pomiędzy słowami i w słowach Twoich wierszy. Okazuje się, że pięknie robisz zdjęcia. Tak, widziałem właśnie foto blog. Jakie to piękne szczyty i pasma górskie? Odpowiedź pozostaw, proszę, pod którymś z moich ostatnich tekstów (trzy ostatnie Cię zainteresują, mam nadzieję:).
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania