Rasy

Czym jest szczur, pies i człowiek?

To pytanie spędza mi sen z powiek

Szczur, mały, sprytny i lękliwy

Tylko w swojej małej norce jest szczęśliwy

Mniejszy, większy, ale szary przecie

Szczur to najliczniejsza rasa na świecie

Pies, proszę państwa, dumna rasa

Nie raz szkoloną ją za pomocą pasa

Silny, szybki, wierny panu…

Widać to w całym psim klanu

Zna swe miejsce w stadzie

Wie że wszystko działa w ładzie

Na komendę, siądzie łapę poda

Ale sam pomyśleć już nie zdoła

Z człowiekiem trudniejsza sprawa

Bo nim nie rządzą żadne prawa

Z jednej strony bestia sroga

Z drugiej jest jak wcielenie boga

Raz uderzy, zniszczy, złamie

Drugi naprawi, bo ma inne zdanie

Jeden z prądem niczym kłoda płynie

Drugi niczym łosoś pod się wije

Jeden buduje pocąc się srogo

Drugi patrzy na pierwszego wrogo

Takie dziwne to ludzkie plemię

Takie dziwne wyrasta z niego nasienie

Czasem szczur, mały i złośliwy

Czasem pies, w szeregu szczęśliwy

Najrzadziej pojawia się jednak człowiek

Właśnie ten fakt spędza mi sen z powiek

Czy jest dobry, a zły może?

Broń mnie od odpowiedzi Boże

A Ja? Chyba człowiek

Dziwak bez szczęścia do kobiet

Dobry? Raczej nie…

Zły? Do odpowiedzi zbliżamy się

Szary, to chyba najlepsza odpowiedź

Choć to nie kościół i nie moja spowiedź

W co wierzę? W moją duszę

Choć zapewniam że prędko się nie wzruszę

Bom Ja, poeta i jak każdy w moim gatunku

Tylko swoim słowom okazuję wystarczająco szacunku