Może ona nie chciała wcale wbijać, tylko chciała czegoś innego, ale źle zrozumiała twoje słowa i nie wiedziała, jak to wszystko odbierać i odebrała na odwrót? Żeby nie było, że bronię tej baby, ale gdyby wiedziała, że cierpisz, to na pewno byłoby jej źle. Nie płacz :c.
Przeczytałam ogólnie dotychczas już kilka Twoich wierszy i muszę stwierdzić, że są bardzo tajemnicze. Wydają mi się jednak dość osobiste i intymne, jestem pełna podziwu, że je publikujesz : ) Mimo wszystko muszę powiedzieć, że mają fajny klimat, przyjemnie się je czyta. Są prawdziwie i życiowo napisane. Daję mocne 4 :3
A ja osobiście mam już dość tych ponurych klimatów D4wida. Ciągle to samo. W kółko zadręczanie się tym, że ktoś odszedł, zostawił go i że nikt chłopaka nie rozumie. Jak chcieliśmy mu pomóc, bo jego teksy naprawdę stały się nieciekawe, to zostaliśmy opieprzeni że mamy zostawić go w spokoju. Jak dla mnie chłopak zaczyna być już lekko żałosny. Nie myślcie o mnie źle, bo jeśli on jest w depresji czy coś, to rozumiem co przechodzi, bo też miałam taką sytację, ale nie publikowałam tekstów typu "nikt mnie nie rozumie, jestem samotny i chciałbym aby się to zmieniło" a potem brutalnie odpycham ręce, które chcą pomóc.
Tyle ode mnie. Daję 1. Przykro mi.
Zgadzam się z Tobą. Według mnie, Dawidzie, odpychasz od siebie jakąkolwiek krytykę, używając argumentów podanych przez elenę. Wszystko, co dodatkowo chciałabym napisać zostało dobrze ujęte powyżej.
Panderlul. Ponadto D4wid zamieszcza te teksty by tylko zwrócić na siebie naszą uwagę. Pokazać wszystkim jak bardzo cierpi... Tak jakby uważał, że wszyscy mają cierpieć wraz z nim, współczuć mu, zapominając, że my też mamy swoje życia i problemy
D4wid heh, no mogłeś to kiedykolwiek napisać a nie opieprzać nas od razu za chęć pomocy. No nic, trudno. Stało się. Teraz już rozumiem. I głęboko współczuję ci, że musisz leczyć się u psychologa. Naprawdę rozumiem, chociaż mnie się udało niemal samej wyjść z depresji. Pozdrawiam, trzymaj się cieplutko w te zimne dni i życzę powodzenia w wyjściu z tej okropnej choroby .
Komentarze (9)
Może ona nie chciała wcale wbijać, tylko chciała czegoś innego, ale źle zrozumiała twoje słowa i nie wiedziała, jak to wszystko odbierać i odebrała na odwrót? Żeby nie było, że bronię tej baby, ale gdyby wiedziała, że cierpisz, to na pewno byłoby jej źle. Nie płacz :c.
Przeczytałam ogólnie dotychczas już kilka Twoich wierszy i muszę stwierdzić, że są bardzo tajemnicze. Wydają mi się jednak dość osobiste i intymne, jestem pełna podziwu, że je publikujesz : ) Mimo wszystko muszę powiedzieć, że mają fajny klimat, przyjemnie się je czyta. Są prawdziwie i życiowo napisane. Daję mocne 4 :3
A ja osobiście mam już dość tych ponurych klimatów D4wida. Ciągle to samo. W kółko zadręczanie się tym, że ktoś odszedł, zostawił go i że nikt chłopaka nie rozumie. Jak chcieliśmy mu pomóc, bo jego teksy naprawdę stały się nieciekawe, to zostaliśmy opieprzeni że mamy zostawić go w spokoju. Jak dla mnie chłopak zaczyna być już lekko żałosny. Nie myślcie o mnie źle, bo jeśli on jest w depresji czy coś, to rozumiem co przechodzi, bo też miałam taką sytację, ale nie publikowałam tekstów typu "nikt mnie nie rozumie, jestem samotny i chciałbym aby się to zmieniło" a potem brutalnie odpycham ręce, które chcą pomóc.
Tyle ode mnie. Daję 1. Przykro mi.
Zgadzam się z Tobą. Według mnie, Dawidzie, odpychasz od siebie jakąkolwiek krytykę, używając argumentów podanych przez elenę. Wszystko, co dodatkowo chciałabym napisać zostało dobrze ujęte powyżej.
Panderlul. Ponadto D4wid zamieszcza te teksty by tylko zwrócić na siebie naszą uwagę. Pokazać wszystkim jak bardzo cierpi... Tak jakby uważał, że wszyscy mają cierpieć wraz z nim, współczuć mu, zapominając, że my też mamy swoje życia i problemy
elenawest Nie potrzebuję waszej pomocy bo piszę i rozmawiam z psychologiem. Tak, więc na co mi jeszcze więcej? Skoro mam już pomoc profesjonalisty
Rany ludzie ja nie piszę tego abyście się nade mną litowali... Pisze bo to mi pomaga. Czy to tak ciężko zrozumieć?
D4wid heh, no mogłeś to kiedykolwiek napisać a nie opieprzać nas od razu za chęć pomocy. No nic, trudno. Stało się. Teraz już rozumiem. I głęboko współczuję ci, że musisz leczyć się u psychologa. Naprawdę rozumiem, chociaż mnie się udało niemal samej wyjść z depresji. Pozdrawiam, trzymaj się cieplutko w te zimne dni i życzę powodzenia w wyjściu z tej okropnej choroby .
Owszem są dołujące Twoje wiersze, ale mnie też się podobają :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania