Rdza życia

Ostre skrzydła kruka czernią obciążone

Ponad perłowym horyzontem krwią splamione

Przecinają obłok nadzieją skażony

Krople cierpienia jak grobu medaliony

Zastygły wszelkie granice intymności

Grzech na czole wpisany jako znamię kości

To co było prawdą teraz snu mgłą rozmyte

Bez niej życie przez brutalną rdzę spożyte