Rean Ganen Ayar Da Agares

(Krok, który cofa czas,

statyczna wibracja).

Starzec na krokodylu

płynie przez piksele,

powolność jest tu

najwyższą formą agresji.

Gady nie mrugają,

gdy pożerają fundamenty.

Jastrzyk na dłoni

rozrywa ciszę,

pazury wbijają się

w protokoły komunikacji.

Słowa wracają do nadawcy,

zanim zdążą wybrzmieć.

U twoich stóp

język traci spójność,

wieża Babel

buduje się w dół.

Każde „tak”

zawiera w sobie wirus „nie”.

Powrót =

pętla / demontaż ucieczki / błąd kierunku.

Ruch jako iluzja postępu.

Zatrzymuj

(jakby czas był tylko sugestią).

Przywołuj

(zanim dystans stanie się absolutny).

Ucz języków

albo udawaj, że rozumiesz,

bełkot i tak

stanie się nowym prawem.

Krokodyl idzie.

Krąg jest barierą dźwięku.

Powrót działa,

bo nikt nie odszedł wystarczająco daleko.