Refleksje zagubionych

Potnę się dzisiaj własnymi myślami

Sumieniem, przez które nie sypiam nocami

Poczuciem, że każdy kogo znam mnie zrani

Na koniec i tak zostaniemy sami

Nie możemy być wiecznie przez innych ratowani

Kiedy idąc świata pustymi drogami

Próbujemy przeżyć, w obłęd zaplątani

Lecz wkoło krążymy, wiecznie zabłąkani...