Retro

Co mną kierowało

Że poszedłem jak poszedłem

Jak najdalej od mego fatum?

Porażka

Słowo puste z odwagi

Jak gablota mych sukcesów

Ale dlaczego?

Strach

Słowo pełne próżnych treści, obaw

Jak worek moich niespełnionych marzeń i

Ambicji rozbujanych

Z dzieciństwa rzeczy rozbabranych

To jak rany

Blizny na nich

Przez nie kompas jest skopany

Impas gdy narkotyk tratwą został

Nie trwał długo bom nie sprostał

Sprawa prosta, odejdź, zostań

Pomyśl o spalonych mostach