Rezerwat—fragment

Ostów stół z fioletowym nakryciem w cieniu drzew o dziesiątkach nóg. A na nim uczta admirałów wymachujących skrzydłami. Szable poszybowały w dół. Jedzą długimi trąbkami, wyciszone wystrzeloną salwą aromatycznego nektaru. Pszczoły ukradkiem siadają w pobliżu, ciężkie buty, wojowniczki miodowych zbiorów, wypijają do dna kielichy. Rudzielec w kropki pozieleniał z pozahaczaną lotną peleryną. Przeskakuje delikatnie, zanurzając głowę w dzbanie powoju.

Nieopodal wilgoć leśna przecina szuwary. Granicą jest strumień z kładką dla pieszych. A dalej ciężka furtka, wraca strzelając w szeregi płotu. Uwięziła nogę, zahaczając stopę. Chłopiec więźniem przejścia leży twarzą przy ziemi. Zwycięstwo! Rezerwat przekraczać w sandałach na zaminowanym przez krowy polu...