Reżyser życia

Życie jest reżyserem o niewyczerpalnej wenie

Miliony scenariuszy, każdy na plecach nosi brzemię

Raz droga usłana róż płatkami

Raz rani nas ostrymi kolcami

Gdy brakuje sił unosi nas do góry

Gdy za dużo słońca wysyła czarne chmury

Rzuca kłody pod nogi, lubi płatac figle

I choć czasami jest gorzej niż zwykle

Nie pozwalamy swego szczęścia zburzyć

Dopuścić smutku, w morzu łez się zanurzyć

Stresem swe głowy zajmować

Przesadnie i nadwyraz się przejmować

Uzalac się nad sobą i dołować

Przekorny los lubi komplikowac

Dlatego więc uśmiechem na twarzy

Biegnij naprzód po to o czym marzysz

Nie stój w miejscu ani nie zostawiaj w tyle

Bo goni nas czas a życie to są chwile

Jesteśmy aktorami w tym spektaklu i nasza w tym rola

Czy wejść na szczyt swych pragnień udać nam się zdoła

I mówią ŻYCIE SENSU NIE MA

I mają rację- MA BYĆ SENSEM

A sens ustalamy sobie sami ?