Ty jesteś domem dla siebie. Czas powiedzieć: rodziców nie ma już w domu.

Czas powiedzieć:

„Rodziców nie ma już w domu.”

Nie jako wyrzut.

Nie jako oskarżenie.

Jako uznanie, że klucze zostały przekazane dalej.

Teraz ja otwieram drzwi.

Teraz ja zapalam światło.

Teraz ja decyduję, co zostanie w środku.

A dziecko, które kiedyś marzło w ciszy,

może wreszcie wrócić do domu.

Ty jesteś swoim nowym domem.

Ty rozdajesz karty

Tylko ty możesz dać sobie ciepło

jakiego potrzebujesz.

Tylko Ty możesz sobie wybaczyć

że mogłeś się obronić , tak jak umiałeś.

Dziś aby wzbić się w niebo

trzeba puścić ster, pozwolić światu

aby odgrywa swoja grę,

Nie reagować

Nie naprawiać

Nie wiedzieć lepiej

Nie mieć racji

Nie tłumaczyć innym swojego bólu

Zamiast tego powiedzieć

Nie chcę być w tej sytuacji.

Dziś te warunki już nie są moje

Nie odkładaj życia na starość

kiedy już ciało nie będzie w stanie

unieść swoich marzeń.

Czy będzie przykute do

wózka inwalidzkiego lub łóżka.

Życie jest teraz. Tu.

Każdy wybór który powoduje

że czujesz się bezpieczniej.

Każdy granica która postawisz na zewnątrz,

jak i w sobie.

"dziś już nie mogę tego robić, to nie jest moje"

"nie jestem w stanie tyle pracować aby utrzymać dom"

"nie mam już siły być odpowiedzialny za całą rodzinę"

"nie stać mnie na taki poziom życia jak teraz"

"nie mogę tego robić więcej, nie czuję już tego"

"jestem inna osobą, to nie jest już moje"

"dostosuję swoje oczekiwania do możliwości drugiej strony"