rodzimy Odys

po hucznej nocy sylwestrowej

tańcach na golasa w ostrogach

z połamaną gitarą na akordy

wracał do domu przez dekadę

zaspał w pociągu na bocznicy

w przytułku znalazł legowisko

syreni śpiew zawiódł do speluny

został etatowym bramkarzem

wyrzucał za fraki i obijał ryje

przyśniła mu się bogini Kalipso

popijając samogon wzdychał

za obietnicą nieśmiertelności

powrót do domu okupił bólem

złość Posejdona odczuł na dupie

szorując nią po skałach do brzegu

pod drzwiami komunalnej chaty

zastał hordę kompanów z wojska

chętnych do wypitki i na amory

zaprosił gości na ubogie salony

nabrał powietrza w płuca – ech!

panowie, moja żona – Penelopa!