Rodzina

Powoli umierają nasze więzi

Tarcza, która miała je chronić

Została ich bezlitosnym katem.

Nie widziały moje oczy świata

Który jest za tymi czterema ścianami

W których mnie zamknęliście.

Staracie się mnie chronić

A robiąc to tylko krzywdę czynicie

Broniąc mi uczyć się na błędach.

Kiedy zrozumiecie, że świat zbawić pragnę?

Nie zabijajcie mojej wolnej woli

Którą dał nam wszystkim ten wasz śmieszny bóg.

Rodzicie każdego dnia w mym sercu nienawiść

Która doda mi sił tak bardzo potrzebnych

Do wykonania kroku w stronę ucieczki.

Zniknę z waszego życia

A wtedy poznacie moją wartość

I straty straszliwy smak.

Nie powróci już nigdy syn marnotrawny

Pozostawiając po sobie jedynie wspomnienia

Oraz martwą nadzieję na ponowne spotkanie.