Rosario Castellanos – Niemiłość

Spojrzał na mnie jakby patrzył przez szybę

lub powietrze.

Zrozumiałam; nie było mnie tutaj

ani nigdzie indziej,

nigdy nie byłam i nigdy nie będę.

I umierałam niczym bezimienna

ofiara epidemii, którą się wrzuca

do wspólnego grobu.

Autor przekładu nieznany.