Rozjaśnianie i połysk

Zygmunt Jan Prusiński

ROZJAŚNIANIE I POŁYSK

Taki wątły i jak gra na pianinie.

Okno na rozcież

na parapecie słodzi słońce jabłka.

Wyrusza wirtuoz w przestrzeń

rozdaje nuty a niebo dziękuje

wystarczy posłuchać jego muzyki.

Podobno ojciec był szewcem

to stare czasy kiedy naprawiał buty

żeby syn Jan mógł się uczyć -

i ukończył konserwatorium.

Trochę podobny do Fryderyka Szopena

nos długi i oczy jakby wpadnięte

panienki z dobrych domów liściki

wrzucały przez otwarte okno -

a on tylko grał jakże bajecznie.

Starym kawalerem został

mawiał że kobieta przeszkadza -

jego kompozycje ścieliły łany pól

mógł się skupić nad zapisem

płynących nut w rytmie metrum

do samego końca kiedy zmierzch

odebrał z jego życia – świt...

17.9.2013 - Ustka