Rozmowa

Gdzieś na ławeczce w parku,

pełnym zaułków i zakamarków,

usiąść obok Pana Boga

i zapytać Go:

„Jaka jest pogoda?

Jak wielkim jest wsparciem?

Czy zna się na żarcie?

Czy mocno Go obrażam?”.

Móc powiedzieć: „Boże!

Każdego dnia się zmagam

ze swoją ludzką słabością,

ale jak z Tobą pogadam,

czuję się wartością!”.

Dlatego:

Aniu, Robercie,

Darku, Wioletto, Ewo,

idź do parku, do Niego.

On na ławeczce czeka,

dzień po dniu

budując w nas człowieka.