Rozstania

Może obejmiesz mnie mocno- kochany,

Może powiesz odwieczne- jestem.

Może stanie się tak, jakby twój dotyk

Zapłonąć miał żarem prawdy.

Obietnice rozmyte ulewą słów,

Odpłyną w arce rozczarowań.

A my utoniemy w kałuży pożegnań,

Płytkich, jak obojętność.

W miarowym rytmie westchnień

Wypowiemy umarłe zaklęcia.

Zapulsują zimnym oddechem kłamstwa,

a może kocim darem nieobecności?

Potem - wtuleni w puszyste sekrety nocy -

Pozwolimy osaczyć się snom o krainie wzruszeń.

Obudzą nas wyspy błogosławionej

Samotności.

Komentarze (2)

patyy 12.01.2016

Ten już niestety nie przypadł mi do gustu, dalej żyję poprzednim i tęsknie do nieo :) 4

Rasia 12.01.2016

"Płytkich, jak obojętność" - bez przecinka, ponieważ to porównanie proste i w nim przecinków nie stosujemy
"nocy -" - podejrzewam, że ten myślnik to przypadek?
Po i przed myślnikami stawiamy spację, jeśli są w środku zdania, a nie rozpoczynają dialogu :)
A mnie się dalej podoba. Rzeczywiście nie miał już takiej mocy jak poprzedni, ale zostawiam 4,5 czyli 5 za te drobne potknięcia. I z chęcią przeczytam inne Twoje wiersze :)

Rozstania

Komentarze (2)

Napisz komentarz