Rozstanie
W sercu wciąż mieszka radość,
na widok twego spojrzenia…
Lecz to jedynie cień wspomnień,
echo minionych chwil,
życie, jak śmiech dziecka,
dziś milknie, a serce tonie w ciszy.
Jak fale sunące bez końca,
tak wracają obrazy,
które razem tworzyliśmy.
Zgasły dotknięcia – ostatni blask świecy,
uczucia, co parzyły jak słońce,
teraz pozostawiają chłód i pustkę.
Żegnaj, moja miłości,
jak znikający ślad na wodzie.
Życie płynie dalej,
choć serce łamie się i kruszy.
Komentarze (1)
Temat dość "oblegany", ale to nie powód, by wiersza nie polubić. Mniej rymów dokładnych (ale i tych hiperdokładnych, jak w "nadciągające nad nami - między nami") bo wtedy się to zwyczajnie lepiej czyta i nie zalatuje amatorszczyzną, życzę powodzenia w kolejnych dziełach :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania