Rozstanie II

nie wiem, dlaczego płaczę;

czy to smutek, czy zdziwienie,

nie wiem

może to, że nie wiem

co się dzieje i jak być powinno

tak naprawdę wszystko jest dobrze;

jeszcze wrócisz do mnie wieczorem,

ustami swoimi mnie poczęstujesz

i opowiesz, co ci dziś dolega