roztargniona i bosa

no i przyszła

niekoniecznie zielona

bo przecież nie kolory świadczą o mętliku w głowie

zaróżowiona lekko od wrażeń

spóźniona ale na czas

rozdająca uśmiechy z niedowierzaniem zakotwiczone

na pełnych ustach

że od tej pory zapachy przycupną na kwiatach i drzewach

zdziwiona ale pewna świeżego powiewu powietrza

płuca gór i lasów wstrzymały na moment oddech

w końcu jest

spragniona ale napojona ilością nowych wyobrażeń

rozbudzone nadzieje nie chcą zasnąć

przeglądając szare myśli w twarzach kolorowych neonów

malują przyszłość

boso przemierza ukwiecone marzenia

na styku promienia i trawy

przemyśli po co przyszła