Rozwijam się.

Rozwijam się. Niczym kwiat na polanie.

Myślę i myślę, przestaję myśleć…

I znowu ta przestrzeń, zrobić z nią coś czy zostawić… niech płynie.

Przestrzeń zapełniona, bałem się zostawić pustą. Na nic wzloty i upadki,

gdy w umyśle gra jedna pieśń. Na nic wzloty i upadki…

Po prostu boję się zostawić Ciebie samego…

I wtedy umysł otwarty na możliwości…

Nic już nie stoi na przeszkodzie…

W końcu jestem wolny…

Poznałem siłę braku myśli, poznałem moc przestrzeni…

Pusto tam, ale jakże szczęśliwie…

Myśl z wolna pojawia się i znika…

Jestem żeglarzem, jestem sterem...