jeszcze raz powtarzam, nie o to chodzi w tym tekście... jeżeli nie potrafisz czytać ze zrozumieniem, idź tam, gdzie banał... w nim się odnajdziesz bez wstydu dla swoich pytań
Lumi : zatem: skończ pierniczyć jazgot nieuprzejmości: powodowany zawiścią, ponieważ: powyżej: nawet u mnie... pięć gwiazdek: to zbyt mało: wobec arcydzieła.
Grafomanka : Szanowana Pani. Jeżeli Utwór powyższy: nie jest fundamentalnym zamysłem Grozy w klimacie Mystery: to ja nie wiem, co piszę: widząc powyżej alokowane przesłanie, Q asocjacji jednoznaczności. 😌🙄
Paris, czytałam Twoje komentarze, więc bez trudu wyciągnęłam z nich wnioski, co do osoby kryjącej się za nimi. A z kimś takim nie mam o czym rozmawiać... Rozmawiaj z Lumi, to twój poziom... i jej
Przeczytane... jest ok, chociaż trochę mam wrażenie, że jedne zdania nie pasują do kolejnych. Np. "Z boku wyglądała na pewną siebie, znającą swoją wartość dziewczynę. Jednak nie tym zawracała sobie głowę.." . A dlaczego by miała? Troszkę to się nie lepi. Powodzenia w dalszym tworzeniu :)
Pierwsza połówka łapie za serce a potem coś się zacina. Tak jakby ten powiew Weny zanikał. A wiersz trzeba było doprowadzić do końca. Na wyróżnienie zasługuje styl Twego wiersza. Opisujesz w sposób poetycki wygląd i wnętrze dziewczyny. Jeszcze się z tym nie spotkałem.
Dam piątkę.
Grafomanka w moim odczuciu coś się zacina.
"Na wietrze powiewały jej rude włosy, na twarzy, w rytm każdego kroku, tańczyły piegi.
Szła, jak zawsze, energicznie i w wiadomym celu.
Nie patrzyła na ludzi, znała ich na tyle, by nie marnować na nich spojrzeń"
Ten fragment to czytam jako wiersz. Reszta to proza
Przecież nic nie piłem! :)
Uśpienie czujności czytelnika przed punktem zwrotnym - genialne. Całość przejmująca, chociaż - paradoksalnie - nieprzygnębiająca. Piąteczka, no bo co innego...
Czytałem ten początek jak portret pewnej siebie, silnej dziewczyny, aż nagle jedno zdanie zmieniło wszystko. Album przestał być albumem, a jej zdecydowany krok stał się sposobem, żeby się nie rozsypać. Bardzo mocne bez współczucia bez epatowania smutkiem. I chyba dlatego tak prawdziwe.
Zresztą ja też tak mam. Oni nie chcą naszych łez, wiem to napewno🌹
Też mi się wydaje, że kiedy nas zostawiają, to chcą żebyśmy mocno stali na ziemi i żyli jakby za dwoje... Dziękuję, Marabut, za wejście w te moje literki...
Komentarze (26)
😂wzruszyłam się szczerze
To raczej nie na miejscu, w tym tekście nie chodzi o wzruszenia...
Grafomanka co ma wartość do fotki na grobie?
jeszcze raz powtarzam, nie o to chodzi w tym tekście... jeżeli nie potrafisz czytać ze zrozumieniem, idź tam, gdzie banał... w nim się odnajdziesz bez wstydu dla swoich pytań
Grafomanka wiesz ,że odleciałaś ...tam nie ma żadnej twardości
Lumi : zatem: skończ pierniczyć jazgot nieuprzejmości: powodowany zawiścią, ponieważ: powyżej: nawet u mnie... pięć gwiazdek: to zbyt mało: wobec arcydzieła.
Paris_Catacombes też dałam 5 ☺️
Grafomanka : Szanowana Pani. Jeżeli Utwór powyższy: nie jest fundamentalnym zamysłem Grozy w klimacie Mystery: to ja nie wiem, co piszę: widząc powyżej alokowane przesłanie, Q asocjacji jednoznaczności. 😌🙄
Te czerwone muszkieterki robią wrażenie wow
Paris, czytałam Twoje komentarze, więc bez trudu wyciągnęłam z nich wnioski, co do osoby kryjącej się za nimi. A z kimś takim nie mam o czym rozmawiać... Rozmawiaj z Lumi, to twój poziom... i jej
Lumi, czerwień jest tylko w Twojej głowie...
Przeczytane... jest ok, chociaż trochę mam wrażenie, że jedne zdania nie pasują do kolejnych. Np. "Z boku wyglądała na pewną siebie, znającą swoją wartość dziewczynę. Jednak nie tym zawracała sobie głowę.." . A dlaczego by miała? Troszkę to się nie lepi. Powodzenia w dalszym tworzeniu :)
Moim zdaniem wszystko pasuje... ale rozumiem, że ktoś może mieć inne zdanie
Pierwsza połówka łapie za serce a potem coś się zacina. Tak jakby ten powiew Weny zanikał. A wiersz trzeba było doprowadzić do końca. Na wyróżnienie zasługuje styl Twego wiersza. Opisujesz w sposób poetycki wygląd i wnętrze dziewczyny. Jeszcze się z tym nie spotkałem.
Dam piątkę.
To nie jest wiersz. To zwyczajna proza... i nie sądzę, że coś się zacina, tak powinno być.
Taki mój zamysł...
Grafomanka w moim odczuciu coś się zacina.
"Na wietrze powiewały jej rude włosy, na twarzy, w rytm każdego kroku, tańczyły piegi.
Szła, jak zawsze, energicznie i w wiadomym celu.
Nie patrzyła na ludzi, znała ich na tyle, by nie marnować na nich spojrzeń"
Ten fragment to czytam jako wiersz. Reszta to proza
Przecież nic nie piłem! :)
maga, no dobra, przewija się proza poetycka, ale to nadal proza...
ostatnie zdanie Twojego komentarza... dziękuję za rozbawienie xD
Grafomanka miło mi :)
Uśpienie czujności czytelnika przed punktem zwrotnym - genialne. Całość przejmująca, chociaż - paradoksalnie - nieprzygnębiająca. Piąteczka, no bo co innego...
Właśnie nie o przygnębienie mi chodziło... dzięki, Grisza.
https://www.youtube.com/watch?v=TtZv3OwpZOA&list=RDTtZv3OwpZOA&start_radio=1
Dzięki, Grain, fajny ten kawałek...
Czytałem ten początek jak portret pewnej siebie, silnej dziewczyny, aż nagle jedno zdanie zmieniło wszystko. Album przestał być albumem, a jej zdecydowany krok stał się sposobem, żeby się nie rozsypać. Bardzo mocne bez współczucia bez epatowania smutkiem. I chyba dlatego tak prawdziwe.
Zresztą ja też tak mam. Oni nie chcą naszych łez, wiem to napewno🌹
Też mi się wydaje, że kiedy nas zostawiają, to chcą żebyśmy mocno stali na ziemi i żyli jakby za dwoje... Dziękuję, Marabut, za wejście w te moje literki...
Od zawsze Ciebie czytam, rzadko komentuję. Jak dla mnie jesteś w piąteczce najlepiej tutaj piszących.
Wszystko w temacie.
Pozdrawiam
Dziękuję, że mnie czytasz, Asteria, to lepsze niż jakiś tam ranking najlepszych piór...
Pozdrawiam również
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania