Rzeczywistość
Popiół.
A pod nim świat,
który ściany swej godności
burzy.
I żal,
co pod tym popiołem
sypiącym się z nieba
tli się,
czekając by spalić
fanatyzm iluzji, wszelkie kulty
i wiarę.
Co zostanie człowiekowi,
gdy zabierze mu się to,
czego i tak nie ma?
Komentarze (4)
Za dużo popiołu, spróbuj inaczej ubrać to w słowa. Ostanie zdanie trzeba oczyścić z dopowiedzeń, dosłowności.
Z reguły wyciągam to, co mi się podoba. Teraz zrobię odwrotnie.
"sypiącym się z nieba
tli się," - tutaj nagromadzenie słowa "się" nie za bardzo mi leży.
Początek za to bardzo ładny.
Mi sie podoba, ale to „się” po „tuli” do wywalenia, w tej materii zgadzam sie z Canem.
coś ma!
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania