rzeka płynie spokojnie

mam w głosie pustkę

słowa schowane pod językiem

boją się wystawić głowy

wysyłam je siłą

na wojnę

o każdy dźwięk

pomiędzy oddechem

zamiast wartkiego potoku

spokojna rzeka

zawieszam nagie spojrzenia

na gałęziach drzew

przezroczyste

bez sukni

koloru

w oddali światło

na drodze zgaszone

wszystkie latarnie