Rzym

Prawdy proroków i wielkich filozofów - krzykiem tłumione w gaju oliwnym,

Gdzie głos łamał się od westchnień wielkich jak tęsknota utraconej duszy.

Wstyd zmieszany z gniewem.

Bo chce się żyć i umierać jednocześnie.

Wciąż pamiętać ogień letni, zawieszony niczym ciężkie powietrze przed burzą, która miała buchnąć prawdą i krwią Rzymu

Czekać i umierać na wieki

Bo nie dane nam było …